Wacław Kozłowski w jednej ze swoich książek pisze: "Powstanie wspólnot ewangelickich w Iwcu, Śliwicach i Lubiewie finansowo wspierane było przez stowarzyszenie Gustawa Adolfa. Organizacja ta powstała w 1832r. Jej celem było promowanie protestantyzmu w połączeniu z agitacją proniemiecką." Początkowo była to wspólnota ewangelicka powołana do życia w 1893 r. u swoich początków liczyła ona 1407 wiernych. Swoim zasięgiem obejmowała ponad 30 miejscowości, osad i osiedli - np.: Iwiec, Bysław z Teologiem, Wełpin, Błądzim.

   Już od 1889 r. pracował w niej jako lokalny wikariusz Hermann Römer, który następnie został jej proboszczem. Z informacji zawartych w synodalnych komunikatach o kościołach, które zostały zbudowane dzięki wsparciu stowarzyszenia Gustawa Adolfa wynika, iż w 1896 r. ukończono w Iwcu budowę domu modlitwy, a rok później kościoła.

   Z danych w 1913 r. wynika, iż wspólnota liczyła 1362 wiernych. W samym Iwcu było ich 411. Hermann Römer przewodniczył zborowi do 1910 r. Zastąpił go Ernst Otto Blűmel.

   Ostatnim proboszczem był w latach 1918-1926 Richard Zellmann. Następnie opiekę duszpasterską sprawował pastor z Tucholi. Wspomagał go, jak wynika z zapisu wizytacyjnego z 1934 r. pastor Walter z Jeżewa. W tym czasie działało stowarzyszenie o nazwie Wspólnota Chrześcijańska. Liczyło ono 30 członków. Przewodził mu gospodarz Karl Kuklau z Kossowa. W związku z tym, iż pastora ni było na miejscu, doraźnymi sprawami związanymi z funkcjonowaniem zboru zajmował się tzw. pomocnik zboru o nazwie Krebs, który mieszkał w pastorówce w Iwcu.

   Dane pochodzące z 1934 r. informują, iż zbór w Iwcu liczył 500 wiernych. Należało do niego 14 miejscowości. Z kolei w 1937 r. liczył on 502 osoby, a należało do niego 11 wsi.